Showing posts with label தினமணி. Show all posts
Showing posts with label தினமணி. Show all posts

Thursday, June 25, 2015

தினமணியின் மூக்கில் வியர்ப்பது ஏன்?


வடலூரில் நடைபெற்ற திருக்குறள் மாநாட்டில், தினமணி ஆசிரியர் திரு.வைத்தியநாதய்யரைப் பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டு பேராசிரியர் மோகன ராசு கீதையையும், திருக்குறளையும் ஒப்பிட்டுக் கீதையின் முகத்திரையைக் கிழித்து எறிந்தார் அல்லவா!

அதற்குப் பதில் சொல்ல முடியாத தினமணி அய்யர்வாள் திருக்குறளிலே கொல்லாமை கூறப்பட்டுள்ளதே - அதைக் கடைப்பிடிக்காதவர்கள் திருக்குறளைப்பற்றிப் பேசலாமா? என்று பிரச்சினை யைத் திசை திருப்பிப் பேசினார்; மக்கள் சலசலப்பைக் காட்டினார்கள்.

ஒரு நூலைப் போற்றவேண்டும் என்றால், அந்நூலில் உள்ள அத்தனையையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று கூறுவது அசல் விதண்டாவாதமே! வடலூரில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியை விடுதலை விரிவாக வெளியிட்டு இருந்தது (23.6.2015, பக்கம் 8) அல்லவா!

அதைக்கண்டு ஆத்திரப்பட்ட தினமணி அய்யர்வாள் இன்றைய தினமணி ஏட்டில் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டுள்ளார். மீண்டும் அந்தப் புலால் உண்ணாமைப் புராணம்தான்.

திருவாளர் தினமணி அய்யரைக் கேட்கிறோம். பார்ப்பான் பிச்சை எடுத்துதான் சாப்பிடவேண்டும்; அத்தகையவன்தான் பூணூல் போட்டுக்கொள்ள அருகதை உடையவன்; அப்படி இருக்கும்பொழுது, நீங்கள் ஏன் பூணூல் போட்டுக்கொண்டு பிராமணன் என்று மார்தட்டுகிறீர்கள் என்று நாங்கள் கேட்டால் உங்கள் பதில் என்ன?

சங்கராச்சாரியார் என்றால் கால்நடையாகத்தான் ஊர் சுற்றவேண்டும். உங்கள் லோகக் குரு ஜெயேந்திர சரசுவதி விமானத்தில் பறக்கிறாரே அது எப்படி? என்று நாங்கள் கேட்டால், உங்கள் பதில் என்ன?

அய்தீக முறைப்படி திருவாளர் வைத்திய நாதய்யர் உச்சிக்குடுமி வைத்துக்கொண்டுள்ளாரா? அப்படி வைத்துக் கொண்டால்தானே அவர் பூணூல் தரிக்க முடியும்.

இந்த வகைகளில் கேள்விக் கணைகளைத் தொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டால், ஒரு பார்ப்பான்கூட தேறமாட்டானே.

ஆக, வடலூர் நிகழ்ச்சி - தினமணியாரின் ரத்தக் கொதிப்பை அதிகரிக்கச் செய்துவிட்டது என்பது மட்டும் உண்மை. தினமணி கட்டுரை அதைத்தான் வெளிப்படுத்துகிறது.


இதையும் கொஞ்சம் படிங்க : 

வடலூர் திருக்குறள் மாநாட்டில் விழி பிதுங்கிய தினமணி வைத்தியநாதய்யர்!

 

 

 

 


Wednesday, June 24, 2015

வடலூர் திருக்குறள் மாநாட்டில் விழி பிதுங்கிய தினமணி வைத்தியநாதய்யர்!

வடலூர் திருக்குறள் மாநாட்டில் விழி பிதுங்கிய தினமணி வைத்தியநாதய்யர்!


வடலூரில் நடைபெற்ற திருக்குறள் தேசிய நூல் மாநாட்டில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்த தந்தை பெரியாரின் கருத்துகளால் கருவாட்டை பறிகொடுத்த பாப்பாத்தி போல் ஆனார் அந்த மாநாட்டின் சிறப்புப் பேச்சாளர், தினமணி ஆசிரியர் வைத்தியநாதன்! இதனால் ஆத்திரத்தின் உச்சிக்கே போன வைத்தியநாதன், புலால் உண்பவர்களுக்கு திருக்குறள் பற்றி பேச தகுதி இருக்கிறதா? என்று பேசி மாநாட்டுப் பார்வை யாளர்களின் கடும் விமர்சனத்துக்கும் ஆளானார்.

தமிழகக் கவிஞர் கலை இலக்கியச் சங்கம் மற்றும் தென்றல் சமூகநல அறக்கட்டளை இணைந்து வடலூரில் ஜூன் 21ஆம் தேதி மாலை திருக்குறள் தேசிய நூல் மாநாடு நடத்தினர். இந்த மாநாட்டு சிறப்பு அழைப்பாளராக வைத்தியநாதன் அழைக்கப்பட்டிருந்தார்.

இந்த மாநாட்டு மேடையில் பேசிய பேச்சாளர்களில் சிலர், திருக்குறளை பரப்பியதில் திராவிடர் இயக்கம் மற்றும் பெரியாரின் பெரும்பங்கினைப் பற்றியும் ராமாயணம் மகாபாரதம், கீதை ஆகியவற்றை படிப்பதைவிட திருக்குறளை படிப்பதே சிறந்தது எனவும் பெரியாரின் கருத்துகளை மேற்கோள்காட்டிப் பேசினர்.

பேராசிரியர் மோகனராசு

குறிப்பாக இந்த மாநாட்டுக்குத் தலைமை ஏற்றிருந்த, கு.மோகனராசு (ஆசிரியர் -வாழும் வள்ளுவம்), அவர் கள் கீதை எவ்வளவு மோச மான வர்ணாசிரமக் கருத்து களை உடையது ஆனால் திருக்குறள் அதற்கு நேரெ திராக சமத்துவத்தை பேசக் கூடியது என்று அடுக்கடுக் காக கருத்துகளை முன் வைத்தார்.

மோகனராசு பேசியதன் சுருக்கம் வருமாறு: கீதையை தேசிய நூலாக்க வேண்டும் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். ஆனால், உண்மையில் திருக்குறளுக்குத் தான் தேசிய நூலுக்கான முழுத்தகுதியும் உண்டு. இந்தியாவின் அரசியல் சட்டமானது மக்களுக்கான சமத்துவம், சமவாய்ப்பு பற்றி சொல்கிறது. ஆனால், மக்களை நான்கு வர்ணமாகப் பிரித்து ஜாதிக்கு ஒரு தொழிலை பிரித்துக்கொடுக்கிறது கீதை.

இதில் சூத்திரன் அடிமை வேலை செய்யவேண்டும் என்றிருக்கிறது. பேதத்தை வலியுறுத்துகிற ஒரு நூல் எப்படி தேசிய நூலாக முடியும்? ஆனால், திருக்குறளோ பிறப் பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்கிறது. பார்ப்பனர்கள் உழவுத் தொழில் செய்யக்கூடாது என்கிறது வர்ணாசிரமம். ஆனால், உழவுத் தொழிலின் முக்கியத்துவத்தையும் உழவர்களின் சிறப்பையும் பற்றி சொல்கிறது திருக்குறள்.

இவ்வாறு தொடர்ச்சியாக, பல திருக்குறள்களை மேற் கோள்காட்டி திருக்குறளின் சிறப்பையும், கீதையின் கேடு பயக்கும் கருத்துகளையும் மாற்றி மாற்றி சொல்லிக்கொண்டே போனார் மோகனராசு அவர்கள். அவரின் உரையில், அரங்கமே கைத்தட்டலில் அதிர்ந்து கொண்டிருந்தது.

ஆனால், வைத்தியநாதனுக்கு மட்டும் நெரிக்கட்டத் தொடங்கியது. நாற்காலியில் உட்கார்ந்தபடியே நெளிந்தார். முகம் சிவந்தது. ஆனால் என்ன செய்ய முடியும்?

தினமணி வைத்தியநாதய்யர்!

அடுத்து பேச வந்தார் வைத்தியநாதன். பார்ப்பன விஷத்தை கக்கினார்.

வள்ளலாரின் வடலூரில் நின்றுகொண்டு வள்ளுவரை பேசுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். வள்ளுவரும், வள்ளலாரும் கொல்லாமையை, புலால் உண்ணாமையை வலியுறுத்தியவர்கள். எனவே, புலால் சாப்பிடுகிற வாயால் வள்ளுவரைப் பற்றி பேசுவது முறையாகுமா? புலால் உண வையும்,
கள்ளையும் யார் தவிர்க்கிறார்களோ அவர்களுக்கே திருக்குறளைப் பற்றி பேச முழுத்தகுதியும் உண்டு. புலாலையும் சாப்பிட்டுக்கொண்டு திருக்குறளையும் தேசிய நூலாக்க வேண்டும் என்று கேட்பது சரியாகுமா? புலால் உண்பவர்கள் திருக்குறளை பற்றிப் பேசும்போது குற்ற உணர்வோடுதான் பேசவேண்டும் என்று சமாளிக்க முயன்றார்.

பேராசிரியர் மோகனராசு அவர்களின் உரைக்குப் பதில் சொல்ல வக்கத்து வேறு கிளைக்குத் தாவும் பரிதாபத்தைப் பாரீர்!

எதிரிலே உட்கார்ந்திருக்கிற நூற்றுக்கணக்கான தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த தமிழ் ஆர்வலர்கள் பலரும் புலால் உண்பவர்கள் என்று நன்றாக தெரிந்திருந்தும் அவர்களுக்கு திருக்குறள் பற்றிப் பேசும் தகுதி இல்லை என்று அங்கேயே ஜாதி உணர்வோடு பேசினார்.

அதாவது புலால் உண்ணாமையை கடைப்பிடிக்கிற பார்ப்பனர்களுக்கு மட்டும்தான் திருக்குறளைப் பற்றி பேசுகிற முழுத்தகுதியும் உண்டு என்று மறைமுகமாகச் சொல்கிறார்!

கூட்டத்தில் அமர்ந் திருந்தவர்களோ,  கேலி யாக சத்தம் போட்டனர். அப்படிப் பேசிக்கொண்ட வர்கள் வைத்தியநாதனை காய்ச்சி எடுத்தார்கள்.

திருவள்ளுவரும், வள் ளலாரும் கொல்லாமையை மட்டும்தான் வலியுறுத்தி னார்கள் என்பதுபோல் பேசுகிறாரே? பிறப்பொக் கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்றார் வள்ளுவர். வைத்தியநாதன் இதை ஏற்கக்கூடியவரா? பார்ப்பனர்கள்தான் உயர்ந்தவர்கள் என்று சொல்பவராயிற்றே என்றார் ஒருவர். சாதி, மதம், சடங்குகள், ஏன் உருவ வழிபாட்டுக்கே எதிரானவர் வள்ளலார்.

கண்மூடிப்பழக்கம் எலாம் மண்மூடிப்போக என்றார் வள்ளலார். வைத்தியநாதன் இதைப் பின்பற்றுகிறாரா? என்னமோ இவருக்கு மட்டுந்தான் வள்ளுவரையும், வள்ளலாரையும் பற்றி பேசுகிற தகுதி உண்டு என்கிற ரீதியில் பேசுகிறாரே என்றார் இன்னொருவர். புலால் உண்பதாலேயே எங்களுக்கு திருக்குறள் பற்றிப் பேசத் தகுதி இல்லை என்றால் உருவவழிபாட்டையும் பேதங்களையும் மனு தர்மத்தையும்,

வர்ணாசிரமத்தையும் ஏற்றுக் கொள்கிற வைத் தியநாதனுக்கு அந்தத் தகுதி முற்றாகவே கிடையாது என்றார் ஒரு முதிய தமிழன்பர். வைத்தியநாதனுக்கு பிறகு வேறு யாரையாவது உரையாற்றவிட்டிருந்தால், இந்த பார்ப்பனக் கருத்துகளை கிழித்தெடுத்திருப்பார்கள் என்றார் மற்றொருவர்.

 பெரியார் மறைந்தாலும்...

ஆக, ஒவ்வொருவரும் பெரியாரின் கருத்துகளை வெவ்வேறு குரல்களில் பேசிக்கொண்டேதான் அரங்கில் இருந்து கலைந்து சென்றனர். மறைந்து இத்தனை ஆண்டுகள் கழித்தும் பார்ப்பனர்களை குத்திக்குடைந்திருக்கிறார் பெரியார் என்பது இந்த விழாவே எடுத்துக்காட்டு! அதனால்தான், பார்ப்பனர்கள் பெரியார் என்ற பெயரைக் கேட்டாலே கொதிக்கிறார்கள்.

வைத்தியநாதன் அவர்களே, நீங்கள் எங்கே சென்றாலும் பெரியார் கருத்துகள் உங்களை தொடர்ந்துவரும். அதனால்தான், இதை பெரியார் மண் என்கிறோம். எச்சரிக்கையும், அசிங்கப்பட்டதற்கு வாழ்த்துகளும்!

- நமது சிறப்புச் செய்தியாளர்

Thursday, April 16, 2015

'தி (இ)னமணியின் "ஈனப்" புத்தி!


'தினமணி' உட்பட பல ஊடகங்கள் திராவிடர் கழகத்தைக்  கொச்சைப்படுத்தும் வகையில் தாலி அகற்றிக் கொள்ளும் திராவிடர் கழக நிகழ்ச்சியை தாலி அறுக்கும் போராட்டம் என்று எழுதி வந்தன.

இந் நிலையில் திராவிடர் கழகம் நடத்துவது தாலியறுப்புப் போராட்டமல்ல; தாலியகற்றும் நிகழ்ச்சி, தவறாக தாலியறுக்கும் போராட்டம் என்றெல்லாம் வெளியிடக் கூடாது என்று திராவிடர் கழகத் தலைமை நிலையம் சார்பில் அனைத்து ஊடகங்களுக்கும் அறிக்கை கொடுக்கப்பட்டது (1.4.2015).

அந்த அறிக்கையை தினமணியும் (2.4.2015) வெளியிட்டது. ஆனால் பத்திரிகா தர்மம் பேசும் அதே இனமணி (12.4.2015) முதல் பக்கத்தில் கார்ட்டூன் போடுகிறது.

வீரமணி தலைமையிலே தாலியறுக்கும் நிகழ்ச்சியாம்!

இந்தப் பணியைத் தான் கழகங்கள் சார்பாக பல வருஷங்களா நாம் பண்ணிக்கிட்டிருக்குமே! இது எதுக்குத் தனியா? என்று கழகங்கள் கூறுவதாக எழுதுகிறது தினமணி.

2ஆம் தேதி கழகத்தின் மறுப்பு அறிக்கையை வெளியிடும் தினமணி 12ஆம் தேதி மீண்டும் தாலியறுப்பு என்று போடுகிறது. இதுதான் இனமணியின் யோக்கியதை!

கணவன் செத்து விட்டால் அவன் கட்டிய தாலியை அறுப்பதற்கென்றே தனிச் சடங்கு வைத்து, அந்தப் பெண்ணின் வளையல்களை உடைத்து, பூவையும், பொட்டையும் பறித்து, தாலிக் கயிறை அறுத்து, முண்டச்சி என்றும் அமங்கலி என்றும் மொட்டைப் பாப்பாத்தி என்றும் அசிங்கப்படுத்தும் கும்பலா, அடிமைத்தளையென்று கூறி தாங்களாகவே முன்வந்து தாலியை அகற்றிக் கொள்ளும் பெண்களை, நிகழ்ச்சியைக் கொச்சைப்படுத்துவது?

சங்கிலித் திருடன் தாலியை அறுப்பதை, திராவிடர் கழகம் நடத்திய தாலியகற்றும் நிகழ்ச்சியோடு ஒப்பிட்டு  இன்று தினமணி கார்ட்டூன் போடுகிறது.

இப்படிப் போடுகிறவர் பெயர் மதியாம்; மொட்டை யனுக்குப் பெயர் சவுரிராசன் என்று வைப்பதில்லையா?

எப்ப புருஷன் சாவான், அவன் பெண்டாட்டியைத் தாலியறுக்கச் செய்து, கருமாதி சடங்கு நடத்தி, சுரண்டிக் கொழுக்கலாம் என்று சுடுகாட்டுக்கு வரும் பிணங்களைக் கணக்கெடுத்துக் கொண்டிருக்கும் கழுகுகளா பெண்ணுரிமை நிகழ்ச்சியைக் கேவலப்படுத்துவது?

தாலியறுக்கும் பணியைத் தான் பல வருஷங்களாக கழகங்கள் செய்கின்றனவாம் - போகிற போக்கில் கந்தப் பொடி தூவுவது என்ற கீழ்த்தரத்தில் ஈடுபடும் தினமணி என்னும் இனமணிக் கும்பலைக் கேட்கிறோம்.

புருஷன் செத்தால் ஆத்துக்காரியின் தாலியை அறுத்து, வெள்ளைச் சேலை உடுத்தச் செய்து மொட்டைப் பாப்பாத்தி என்று மூலையில் உட்கார வைத்தீர்களே - அதை மாற்றியதுகூட திராவிடர் இயக்கம்தான் - தந்தை பெரியார்தான் என்பதே மறந்து விட்டு பூணூலால் படம் போட்டு திராவிடர் இயக்கத்தை நையாண்டி செய்கிறது  - கொச்சைப்படுத்துகிறது இனமணி என்பதுதான் உண்மை.

சங்கரராமன் மனைவியின் தாலியை அறுத்த பெரிய வால்கள் யார் என்று உலகுக்கே தெரியுமே!

எதைச் சொல்லி என்ன பயன்? பார்ப்பானுக்குத்தான் நல்ல புத்தியும் நல்லொழுக்கமும் கிடையாதே!

- கறுஞ்சட்டை

Thursday, December 25, 2014

செய்தியும் சிந்தனையும்

சும்மா ஆடுமா வைத்திகளின் குடுமிகள்
தினமணி 24.12.2014

ஓ, பகுத்தறிவுன்னாலே குமட்டிக் கொண்டு வருகிறதோ! 

எந்தப் பண்டிகையையும் திராவிடர் கழகம் கொண்டாடுவதில்லை.

தினமணிக்கு ஒரே ஒரு கேள்வி. கிருத்தவர்களோ, முசுலிம்களோ தங்கள் மக்களில் ஒருபகுதியினரை சூத்திரன் (வேசிமகன்) என்று சொல்லுவதில்லை.

ஆனால் உன் கொழுப்புத் திமிர் ஏறிய இந்து மதம் தானே பார்ப்பனர்களைத் தவிர மற்ற வர்களை (நடைமுறையில்) சூத்திரன் என்று எழுதி வைத்திருக்கிறது சொல்லு கிறது.

உன் பண்டிகையைத் கொண்டாடி வேசிமகன் என்ற பட்டத்தை வாங்கிக் கட்டிக் கொள்ள வேண்டுமா? சும்மா ஆடுமா வைத்திகளின் குடுமிகள்?

Sunday, July 25, 2010

விடுதலையைச் சுட்டிக்காட்டி தினமணி தலையங்கம்

தமிழ்வெறும்துக்கடாவா...?
கடந்த ஒரு மாதமாக நடந்துவரும் சென்னை இசை விழா முடிவடையும் நிலையை எட்டிவிட்டது. முக்கியமான பழம்-பெரும் சபாக்களின் நிகழ்வுகள் முடிந்துவிட்டன. சென்னை சங்கமத்துடன் இந்த ஆண்டுக்கான இசைவிழா நிறைவு பெறும்.
உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் இது போன்ற இசை, நாட்டியம் தொடர்பான கலை விழாக்கள் நடைபெறுகின்றன. ஆகஸ்ட் மாதம் எடின்பரோ சர்வதேசக் கலைவிழா மிகவும் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படும் விழா. 1947ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட் இந்தஇசை, நாட்-டிய விழாவில் பங்கு பெறவும், கலந்து கொள்ளவும் உலகெங்கிலும் இருந்து கலைஞர்களும் ரசிகர்களும் குவிகிறார்கள். ஆனால், இந்த இசை விழா நடப்பது ஆறேஆறு அரங்கங்களில் மட்டுமே.
லண்டன் நாட்டிய விழா, நியூயார்க் நாட்டிய விழா, அய்ரோப்பிய நாட்டிய விழா என்று எத்தனை எத்தனையோ இசை, நாட்டிய விழாக்கள். ஆனால், அவை அனைத்துமே வியாபாரக் கண்-ணோட்டத்துடன், பல தொழில் நிறுவனங்-களும், அந்தந்த நகர அமைப்புகளும் சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்ந்து தங்களது பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்த இது போன்ற கலை நிகழ்ச்சிகளை விளம்பரப்-படுத்திக் குளிர் காய முற்படுகின்றனவே தவிர, கலைக்காக நடத்தப்படும் விழாக்களா என்றால் கிடையாது.
ஆனால், நமது சென்னையில் ஆண்டு-தோறும் நடைபெறும் இசை விழா அப்படிப்பட்டதல்ல. இது வியாபாரத்துக்காக நடத்தப்படுவது அல்ல. சுற்றுலாப் பயணி-களைக் கவரவேண்டும் என்பதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்படுவதும் அல்ல. கலைக்--காகக் கலா ரசிகர்களால் நடத்-தப்படும் நமது சென்னை இசை விழா-வின் பிரமாண்டம் உலகில் வேறு எந்-தப் பகுதியில் நடை-பெறும் விழாக்-களுக்கும் இல்லை என்-ப-தால்தான், சென்னை மாநகரம் இந்தியா-வின் கலா-சார தலைநகரம் என்று போற்றப்-படு-கிறது.
73 சபாக்கள் ஏறத்தாழ 2,850 இசை, நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி நாலா-யிரத்-துக்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்களின் திற-மையை ரசிகர்களுக்கு விருந்து படைக்கும் இந்த அதியசத்தைப் பார்த்து வட நாட்டவரும், வெளிநாட்டவரும் வாய் பிளந்து ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். ஆண்டு தோறும் சில நூறு புதிய இளைய தலை-முறைக் கலைஞர்கள் அறி-முகமாகிறார்கள். சொல்லப்போனால் இந்த இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்-களில் பலர் பணத்-துக்காக இசையைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், இசையை இசைக்-காக நேசிப்பவர்களாகவும் இருக்-கிறார்கள்.
கர்நாடக இசை என்பதை நாம் தென்-னிந்திய இசை அல்லது திராவிட இசை என்று சொல்லுவதுதான் சரி. எப்-படித் தமிழர், கேரளத்தவர், கன்னடர், ஆந்திரர் ஆகிய அனை-வரையும் வட-வர்கள் மதராசிகள் என்று குறிப்பிடு-கிறார்களோ அதைப் போல, நமது தஞ்-சைத் தரணியில் தோன்றி தென்னக-மெங்கும் பரவிய தென்னக இசையைக் கர்நாடக இசை என்று குறிப்பிடுகி-றார்கள். ஆற்காடு நவாபுகள் அப்போது கர்நாடிக் நவாப் என்றும் அழைக்கப்-பட்டனர். இவர்கள் கிருஷ்ணா நதிக்கும் கொள்ளிடத்துக்கும் இடை-யிலான பகுதியை 1690 முதல் 1801 வரை ஆண்டு வந்தனர். மைசூர் உள்-பட உள்ள பகுதியை ஆண்ட கர்-நாடிக் நவாபுகளின் நாட்டுஇசையைக் கர்நாடக இசை என்று இந்துஸ்தானிய இசை மரபினர் அழைக்க முற்பட்ட-னர். இதுதான் வரலாற்று உண்மை.
சப்த ஸ்வரங்களின் அடிப்படை-யில் அமைந்த இசை எப்படித் தமி-ழிசை-யாகும் என்று கேட்பவர்கள் மறந்துவிடும் ஒன்று, இந்த சப்த ஸ்வ-ரங்கள் நமது பண்களின் பரிணாமம்-தான் என்பதை இசையும்,. முழவும், தாளமும், கூத்தும், அபிநயமும் ஆகிய இவை அய்ந்தும் பஞ்சமரபு என்பார்கள். பஞ்ச மரபு என்கிற சங்க கால நூலில் இசை மரபின் வங்-கிய மரபு என்கிற உட்பிரிவில் பாடல் 28-இல் சரி கம பத நி எனும் சுத்த எழுத்-தால், வரிபரந்த கண்மடவாய் வைக்கத் தெரிவரிய ஏழிசையும் தோன்றும். இதனுள்ளே பண் பிறக்கும். சூழ் முதலாம் சுத்தத் துளை என்று வங்கியம் (புல்லாங்குழல்) வர்ணிக்கப்-பட்டிருக்கிறது.
நமக்கே உரித்தான இந்த இசையை நாம் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்-டு-மானால் முதலில் அந்த இசை பாம-ரனுக்கும் புரியும் இசையாக இருக்க வேண்டும். அதற்கு அதிகமாகத் தமிழ் சாகித்யங்கள் (பாடல்கள்) கையாளப்-படவேண்டும். பெயருக்குத் துக்கடா-வாக ஒரு திருப்புகழோ, திருப்பா-வையோ பாடுவது என்பது இசையை மட்டுமல்ல, தமிழையும் கேவலப்படுத்து-வதாக இருக்கிறது.
இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் பலர் தமிழ் சாகித்யங்களை மட்டுமல்ல, தெலுங்கு சாகித்யங்களையும் ஆங்கி-லத்தில் எழுதி வைத்துப் பாடும் அவல நிலை ஏற்-பட்டிருப்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? தமிழில் பாடினால் மட்டும் போதாது. தமிழ் படித்துத் தமிழைச் சரியாக உச்சரித்தும் பாட-வேண்டும்.
கலைஞர்களை ஒப்பந்தம் செய்யும்-போது, நீங்கள் தமிழில் பாடுவதாக இருந்-தால்தான் வாய்ப்பு என்று ஏன் இந்த சபாக்-கள் நிபந்தனை விதிப்பதில்லை என்கிற நியாயமான கேள்வியை எழுப்பியிருக்கிறது விடுதலை நாளிதழ். நாமும் அந்தக் கருத்தையே பிரதிபலிக்கிறோம்.
இசை பாமரர்களைப் போய்ச் சேர-வேண்டும். இந்த நோக்கம் சென்னை சங்-கமத்தால் ஓரளவுக்கு செயல்வடிவம் கொள்-கிறது என்பதையும் இங்கே பதிவு செய்தாக வேண்டும். பூங்காக்களில் பாடும் பல கலை-ஞர்கள் பாமரர்கள் ரசிக்க வேண்டும் என்ப-தற்காகத் தமிழில் பாடுகிறார்கள். இவர்கள் சபாக்களில் பாடும்போது தமிழில் பாடுவ-தில்லையே ஏன்? அங்கே கூடும் ரசிகர்கள் தமிழ் பாடக்கூடாது என்று சொல்வார்களா என்ன? இல்லை. அவர்கள், வெளிநாட்ட-வர்களும் வெளிமாநிலத்தாருமா, தமி-ழர்கள்தானே?
பணக்கார நிலச்சுவான்தார்கள் மற்றும் ஜமீன்தார்களின் ஏகபோக உரிமையாக இருந்த இசை இன்று அனைவருக்கும் பொது-வாகி இருக்கிறது. இனி அதைப் பாம-ரனும் ரசிக்கும் நிலை ஏற்பட வேண்டும். அதற்குப் பள்ளிகளில் அய்ந்தாம் வகுப்பு வரை இசை கட்டாயமாகக் கற்றுத்தரப்பட வேண்டும். நமது சபாக்களும், இசைவாணர்-களும் தமிழிசைக்கு முன்னுரிமை தர-வேண்டும். தமிழகத்தில் தமிழில் பாடுங்கள் என்று வேண்டுகோள் விடுக்கும் கேவலம் இனியும் தொடரக்கூடாது!
(11.-1.-2010 நாளிட்டதினமணியின் தலையங்கம்இங்கேதரப்பட்டுள்ளது.)
(நன்றி: தினமணி 11.-1.-2010)

குடிமக்கள் பதிவேடு மக்கள் தொகை பதிவேட்டுக்கு எதிராக டில்லி சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் நிறைவேறியது

மத்திய அரசு கொண்டு வந்துள்ள தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு, தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேடு போன்ற சட்டங்களுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து ஆந்திரா, தெலுங்கா...