Total Pageviews

Friday, April 7, 2017

தமிழ் இந்துக்கு மறுப்பு


சமஸ்கிருதமயமான சமஸ்
- கவிஞர் கலி. பூங்குன்றன்
துணைத் தலைவர், திராவிடர் கழகம்
"அடுத்த நூற்றாண்டுக்கான திராவிட இயக்கம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?" எனும் தலைப்பில் தோழர் சமஸ் 'தி இந்து' (தமிழ்) ஏட்டில் நேற்று (5.4.2017) கட்டுரை ஒன்றைத் தீட்டியுள்ளார்.
திராவிடர் இயக்கத்துக்குக் கருத்துதானம் செய்ய முன் வந்துள்ளார்.
எந்தத் தளத்தில் நின்று கொண்டு என்பதுதான் முக்கியம். பார்ப்பனர்களுக்கு வக்காலத்துப் போட்டு என்னென்ன வார்த்தைகளை எல்லாமோ போட்டு ஓர் அவியலைத் தயாரித்துக் கொடுத்துள்ளார்.
"ஆரியர் - திராவிடர் கருத்தைத் தாண்டி, சமகால இந்திய அரசியலில் திராவிட" எனும் சொல்லுக்கான பொருத்தப்பாடு என்ன? ஒரு காலத்தில் தோராயமாக தென்னிந்தியாவைக் குறிப்பிட்ட சொல் அது. இந்தப் பிராந்தியத்தைத் தனி நாடாக அங்கீகரித்து, ஆங்கிலேயர்கள் சுதந்திரம் அளிக்க வேண்டும் என்று கேட்டபோது, அதற்கு அர்த்தம் இருந்தது. இன்றைக்கு"  - என்று கட்டுரை தொடங்கப்பட்டுள்ளது.
திராவிடர் என்ற ஓர் இனம் இல்லை, கிடையவே கிடையாது என்பது தோழர் சமஸின் ஊர்ஜிதமா? திராவிடர் என்ற இனச் சொல் திராவிடர் இயக்கத்தால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சொல்லா?
ஒரு காலத்தில் தோராயமாக தென்னிந்தியாவைக் குறிப்பிடும் சொல்லாம். அப்படியானால் மொகஞ்சதாரோ, ஹரப்பா என்பதெல்லாம் திராவிடர் நாகரிகம் என்பதும், நாகர்கள் திராவிடர்களே என்றும் அண்ணல் அம்பேத்கர் சொன்னதெல்லாம் கற்பனைக் கதை என்கிறாரா?
மனுதர்ம சாஸ்திரத்திலும், வேதத்திலும்கூட திராவிட என்ற சொற்கள் இடம் பெற்றதும் அந்தப் பொருளில் தானா? தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், துளு உள்ளிட்ட மொழிகள் திராவிட மொழிக் குடும்பம் என்று மொழிஞாயிறு தேவநேயப் பாவாணர், பரிதிமாற்கலைஞர் போன்ற ஆய்வாளர்கள் சொன்னதற்கெல்லாம் அடிப் படை கிடையாது என்பதுதான் அறிஞர் சமஸின் இந்த முடிவா?
இந்தியத் தேசிய பாடலில் இடம் பெற்ற 'திராவிட' என்பதை எல்லாம்கூட நீக்கிட வேண்டும் என்கிற அளவுக்குக் கூட அவரின் பேனா நாக்கு நீளும் போலும்.
திராவிட மொழி ஆய்வு அறிஞர் மறைந்த வி.அய். சுப்பிரமணியம் அவர்கள் திராவிடக் கலைக் களஞ்சியத்தைத் தயாரித்து ஒரு நகலை அன்றைய மத்திய மனிதவளத் துறை அமைச்சர் முரளிமனோகர் ஜோஷியிடம் (பிஜேபி) கொடுத்தபோது அந்த திராவிட என்பதை எடுத்து விடலாமே என்று சொன்ன பொழுது - சட்டென்று "தேசிய கீதத்திலிருந்து திராவிடத்தை எடுத்து விட்டால், நானும் நீக்கிவிடத் தயார்தான்" என்று முகத்துக்கு எதிரே சொல்லவில்லையா? முரளி மனோகர் ஜோஷியின் இடத்தைக் கொஞ்சம் கடன் வாங்கி சமஸ் பேச வேண்டிய அவசியம் என்ன வந்தது என்றுதான் தெரியவில்லை.
இராமாயணம் என்பது ஆரியர் - திராவிடர் போராட்டமே என்றும், அதில் கூறப்பட்டுள்ள ராட்ச தர்கள், அரக்கர்கள், குரங்குகள், கரடிகள் என்பவை எல்லாம் திராவிடர்களே என்று தந்தை பெரியாரும், அறிஞர் அண்ணாவுமா கண்டுபிடித்துக் கூறினார்கள்? இந்து மதத்தை அமெரிக்கா வரை சென்று பரப்பி வந்த விவேகானந்தர், ஜவகர்லால் நேரு, பி.டி. சீனிவாசய்யங்கார் போன்றவர்கள் எழுதியுள்ளதற்கு எந்த உள் நோக்கத்தை சமஸ் வைத்திருக்கிறாரோ நாம் அறியோம்.
"இந்தி மேலாதிக்கத்தை எதிர்க்கும் நாம், திராவிட அரசியல் கருத்தாக்கம் என்பது மறைமுகமாகத் தமிழ் மேலாதிக்கத்தை முன் வைக்கும் அரசியல் என்பதை ஏன் உணர மறுக்கிறோம்?" என்று கேட்கிறார்.
இதைவிட ஒரு சிறுபிள்ளைத்தனமான கருத்து ஒன்று இருக்கவே முடியாது. தமிழ்நாட்டில் தாய்மொழியான தமிழுக்குத் தான் முதலிடம் என்பது ஆதிக்க மனப்பான்மையா? எங்களை எந்த மொழியும் ஆதிக்கம் செய்யக் கூடாது என்பது ஆதிக்க மனப்பான்மையா? ஆமாம் சமசுக்கு என்னாச்சு? அய்யோ பாவம்!
முதலாளிகளை எதிர்த்துத் தொழிலாளர்கள் உரிமை கோரினால் - அது தொழிலாளிகளின் ஆதிக்க மனப்பான்மை என்று கூறுவாரா? ஜாதி ஆதிக்க வாதிகளை எதிர்த்து தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் போராடினால் அதற்குப் பெயர் தாழ்த்தப்பட்டோர் மேலாதிக்கக் கோட்பாடா?
நம்முடைய அண்டை மாநிலங்களில் திராவிட அரசியல் முழக்கம் இல்லை - அப்படி இருக்கும் பொழுது எதற்குத் திராவிடம் என்று கேள்வி எழுப்புகிறார்.
திராவிடர் என்பது ஓர் இனத்தின் பெயர்; யார் எங்கு குடியிருந்தாலும் இந்தப் பெயர் எப்படி மாற்றம் அடையும்?
ஒரு குடும்பத்தில் உள்ள சகோதரர்கள் பிரிந்து சென்றார்கள் என்பதற்காக அந்தக் குடும்பப் பெயர் இல்லை என்று ஆகி விடுமா? அப்பன் பெயர் தான் மாறுமா?
அறிஞர் அண்ணா அவர்கள் மாநிலங்களவை உறுப்பினராகச் சென்றபோது அவர் ஆற்றிய அந்த முதல் உரையிலேயே 'நான் திராவிட இனத்தைச் சேர்ந்தவன். அப்படி நான் சொல்லுவதால் வங்காளிக்கோ மற்றவர்களுக்கோ எதிரானவன் அல்ல!' என்று சொன்னாரே - அண்ணாவை வேறு இடங்களில் எடுத்துக் காட்டும் கட்டுரையாளர் இந்த இடத்தை வசதியாக மறந்தது ஏன்? அல்லது மறைப்பது ஏன்?
ஒரு தாயிடமிருந்து கிளைத்த மொழியினர் என்றாலும் தென்னிந்தியாவில் இன்று தமிழர்கள் தலைமைக்கு யார் காத்திருக்கிறார்கள் என்று கேட்கிறார்.
இதன் மூலம் திராவிடர் என்பது தாய்க்குரிய இடம் என்பதை அவரை அறியாமலேயே ஒப்புக் கொண்டு விட்டாரே!
"அந்த அளவிலேதான் நாமும் சொல்லுகிறோம் - மொழி வாரி மாநிலம் என்று அமைந்து விட்ட பிறகு அந்தந்த மாநிலம் அதற்குரிய தலைமைத்துவத்தோடு செயல்படும் என்பது பால பாடம்.
மேற்கு வங்கத்தினர் தங்களை வங்காளிகள் என்று சொல்லிக் கொண்டால், பங்களாதேசையும் ஆதிக்கம் செய்ய விரும்புகிறார்கள் என்று பொருள் படுமா?
உலக வரலாற்றில் முக்கியமான இனங்களில் திராவிடர் அடங்குவர். மானிட இன வர்ணனை Janography வல்லாரும் ஆதி மக்களினம் தோன்றிய இடங்களில் தென்னிந்தியாவும் ஒன்றெனக் கருதினர். தமிழ் மொழியை உருவாக்கி திராவிடர் வழிவழியே இந்நாட்டில் பிறந்து இந்நாட்டில் வாழ்ந்த ஆதி மக்களே! ('கலைக்களஞ்சியம்' தொகுதி 5 பக்.703-704).
என் இனப் பெயரை நான் சொல்லிக் கொண்டால் அது எப்படி எனக்குச் சுமையாகும்? என்னை ஈன்றவரை நான் தாயென்று சொல்லக் கூடாதா? தோழர் சமசுக்குத்தான் வெளிச்சம்.
திராவிடர் என்பது வெளித் தோற்றத்திற்கு இனப் பாகுபாட்டை வெளிப்படுத்துகிறதாம். அப்படியானால் எந்த இனமும், தன் இனப் பெயரைச் சொல்லக் கூடாது என்பதுதான் அவரின் கருத்தா?
ஆரிய ஜனதா கட்சி அல்லது இந்து ஜனதா கட்சி அல்லது என்றல்ல; பாரதிய ஜனதா கட்சி என்றே தன் அரசியல் முகத்துக்குப் பெயரிட்டிருக்கிறது ஆர்.எஸ்.எஸ். என்கிறார்.
கோணிப் பைக்குள்ளிலிருந்து பூனைக்குடி வெளியில் வந்தது என்று தந்தை பெரியார் கூறுவார். சமஸ் விடயத்தில் அது நடந்தே விட்டது.
ஆர்.எஸ்.எஸின் அடிப்படைக் கொள்கை மாநிலங் களே கூடாது என்பதுதான்;  ஒரே நாடு - அது பாரத நாடு; ஒரே கலாச்சாரம் - அது இந்துக் கலாச்சாரம்; ஒரே மொழி - சமஸ்கிருதம் என்கிற ஆர்.எஸ்.எஸ். குருநாதர் கோல்வால்கரின் சீடராக எப்பொழுது சமஸ் மாறினார் என்று தெரியவில்லை. விரைவில் அவர் உடை காவிமயமானாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.
திராவிடர் என்று சொன்னால் இனத் துவேஷியாகப் பார்க்கப்படுமாம்.  பிராமணர்களை, திராவிட இயக்கம் உள்ளே இழுத்துக் கொள்ள வேண்டுமாம்.
திராவிடர் என்றால் இனத் துவேஷம் - பிராமணர் என்றால் மனிதநேயம் என்ற புதிய அகராதியைப் பூதேவர்களுக்காக உருவாக்கியிருக்கிறார் போலும்.
உன் சூத்திரப்பட்டம் ஒழிய பார்ப்பானை பிராமணன் என்று சொல்லாதே  என்று சொன்னவர் தந்தை பெரியார்.
உண்மையில் பிராமணன் என்று சொல்லுவதுதான் "துவேஷம்!"
அவன் பிராமணன் என்றால் நீ யார்? சூத்திரன் தானே? சூத்திரன் என்றால் இந்து வருண அமைப்பு - மனுதர்ம சாஸ்திரப்படி வேசி மகன்தானே, சந்தேகமே வேண்டாம்! சமஸ்கள் ஒரே ஒரு முறை மனு தர்மத்தை ஒரு புரட்டுப் புரட்டட்டும்! (அத்தியாயம் 8 சுலோகம் 415).
இது போதாது, கீதைதான் வேண்டும் என்றால், பெண்களும், வைசியர்களும், சூத்திரர்களும் பாவ யோனியில் பிறந்தவர்கள் (கீதை  அத்தியாயம் 9 சுலோகம் 32)  எனும் அத்தியாயத்தை பார்க்கட்டும். இந்த இரண்டும் பெருமைக்குரியவை என்று சமஸ்கள் வரித்துக் கொண்டால் நமக்கென்ன நோக்காடு!
பிராமண சமூகத்தை தமிழ் அரசியல் களத்தை விட்டே திராவிட இயக்கம் வெளியில் தள்ளி விட்டது. தமிழகத்தில் நடப்பு சட்டசபையில் ஒரே ஒரு உறுப்பினர் மட்டுமே பிராமணர், இதுவும் அநீதியானதே! என்று மிகவும் துக்கப்படுகிறார்.
ஏனிந்த அவல நிலை என்பது தோழர் சமஸ் அறிவாரா? அவர்களின் ஆதிக்க நுகத்தடியில் இந்தச் சமுதாயம் ஆண்டாண்டுக் காலமாக அழுந்திக் கிடந்தது. சற்றும் ஈவு இரக்கம் இல்லாமல் மதத்தில் பெயரால் பிறப்பின் பெயரால், தன் காலடிக்குள் புதைத்து வைத்திருந்தது. திராவிட இயக்கத்தால் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் வீறு கொண்டு எழுந்தார்கள் என்பதற்கான அடையாளமே இது. அதே நேரத்தில் திராவிட இயக்கத்தின் போர்வையில் பார்ப்பன அம்மையார் 15 ஆண்டு காலம் ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்ததை சமஸ் ஒப்புக் கொண்டு எழுதிய பிறகு இந்த 'அய்யோ பாவம்' எங்கிருந்து குதிக்கிறதாம்?
பார்ப்பனர்களின் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப 3 சதவீதம் பார்ப்பனர்களுக்கு ஒதுக்க வேண்டும் என்று பெரியார் சொன்னதை எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்.
அறிவு நாணயத்தோடு தோழர் சமஸ் கூறட்டும்; பார்ப்பனர் கல்வி, வேலை வாய்ப்புகளில் மூன்று சதவீதத்துக்கு மேல் இல்லை என்று கூற முன் வருவாரா?
பார்ப்பனர்கள் மாநாடு கூட்டி 20 சதவீதம் கேட்டார்களே, அவர்களை மூன்று சதவீதம் கேட்கச் செய்யட்டும் - பிரச்சினைக்கு அப்பொழுதே தீர்வு எட்டப்பட்டு விடுமே!
மூன்று சதவீதத்தினர் மூக்கு முட்ட அனுபவிப்பது தானே பிரச்சினைக்கே காரணம். இந்திய அளவில் அவர்களின் ஆதிக்க நிலை என்ன?
கோயில்களில் 100%, இந்திய ஊடகங்களில் 90%, மாநிலங்கள் மற்றும் மத்திய அமைச்சரவையில் அலுவலக செயலாளர்கள் 80%, அய்.ஏ.எஸ். 70%, அய்.பி.எஸ்.61% உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் 56%, மாநிலத் தலைமை செயலாளர் 54%, ஆளுநர்கள் 54%, மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் 41%, மக்களவை உறுப்பினர்கள் 48%, மத்திய அமைச்சர் 36% (ஆதாரம்: லோக் சந்தா  - மராட்டிய ஏடு - 8.8.2016).
இதுதான் பார்ப்பனர்கள் பரிதாபமாக வீழ்ச்சி அடைந்துவிட்டனர் என்பதற்கு அடையாளமா?
தேசிய மயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளில் பொது மேலாளர் பதவிகள் 420 இல் தாழ்த்தப்பட்டவர் 3.9%, பிற்படுத்தப்பட்டோர் 1.19%, மலைவாழ் மக்கள் 1.42% என்ற நிலை எதை காட்டுகிறது?
மத்திய அரசு துறைகளில் பிற்படுத்தப்பட்டோர் 7 சதவீதத்தை இன்னும் தாண்டவில்லை. சுத்திகரிப்புப் பணிகளில்தான் அதிக இடம் பெற்றுள்ளனர் ('டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா' 1.9.2010) என்பதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது?
தனியார் நிறுவனங்களில் 9052 அதில் இயக்குநர் பதவிகளில் 8387 (92.6%) பேர் உயர் ஜாதியினர் என்பதை அறிந்து வைத்திருந்தால் கட்டுரையாளர் அக்ரகாரத்துக்காக மூக்கு சிந்துவாரா? அடிப்படை விவரங்கள் ஏதும் அறியாமல்,  ஆதாரங்களும் இல்லாமல் சில்லுக்கோடு விளையாட்டுக் கட்டுரைகளை எழுத வேண்டாம் தோழர் சமஸ்.
(நாளை பார்ப்போம்)


இப்பிரிவில் அண்மைச் செய்திகள்:
இப்பிரிவில் முந்தையச் செய்திகள்:


Read more: http://viduthalai.in/headline/140817-2017-04-06-10-47-56.html#ixzz4dXcEUJPK

Wednesday, February 22, 2017

நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே!

சென்னை - எண்ணூர் சுனாமி குடியிருப்புப் பகுதியில் நடைபெற்றுள்ள கொடுமை நாட்டு மக்கள் ஒவ்வொருவரையும் தலைகுனிய வைக்கத்தக்க கொடூரமாகும்.
3 வயது குழந்தையைப் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆட்படுத்தி, நகைகளையும் பறித்த பயங்கரம் அரங் கேறி இருக்கிறது. ஒரு குடிவெறி ஆண் ஓநாய்க்கு ஒரு பெண்ணும் துணைபோனார் என்பது கற்பனைக்கே எட்டாத கேவலத்தின் எல்லையாகும்.
குடிவெறியில் மகளையே பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளாக்கிய தகப்பன்களைப்பற்றிய செய்திகள்கூட வந்ததுண்டு. குடி குடியைக் கெடுக்கும் என்பதையும் தாண்டி குடிவெறி என்பது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் நாகரிகத்தையும், மனிதப் பண்புகளையும் சூறையாடக் கூடிய இழிவான ஒன்றாகும்.
மருத்துவக் காரணங்களுக்காக அன்றி வேறு எவ்வகையிலும் மதுவை இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் அங்கீகரிக்கவில்லை என்கிறபோது, மாநில அரசுகளோ, மத்திய அரசோ மதுவை எப்படி அனு மதிக்கின்றன என்று தெரியவில்லை.
நியாயமாக மத்திய அரசே இந்தியா முழுமைக்குமான மது விலக்குச் சட்டத்தைக் கண்டிப்பான முறையில் செயல்படுத்தியே தீரவேண்டும்.
கல்வி போன்ற மாநில ஆட்சிக்கான உரிமைகளில் மூக்கை நுழைத்து மத்திய அரசு பட்டியலுக்கும், பொதுப்பட்டியலுக்கும் கோழிக் குஞ்சை பருந்து தூக்கிச் செல்லுவதுபோல, மாநில அரசின் கருத்தினைக் கேட்காமலேயே அலக்காகத் தூக்கிச் செல்லும் மத்திய அரசு இந்த மதுவிலக்கை ஏன் மத்தியப் அரசுப் பட்டியலுக்குக் கொண்டு சென்று நாட்டு மக்களின் நலனைக் கட்டிக் காக்கக்கூடாது?
கூடா ஒழுக்கத்துக்குத் தூண்டுகோலாக இருப்ப தோடு மட்டுமல்ல - குடிப்பவனின் புத்தியைக் கெடுப் பதோடு, உடல்நலனையும் நார் நாராகக் கிழிக்கிறதே! இந்தப் பேரபாயத்திலிருந்து குடிமக்களைப் பாதுகாக் கும் கடமை மத்திய அரசுக்குக் கிடையாதா?
மக்கள்நல அரசு (Welfare State) என்பதற்கு உண் மையான பொருளைப்பற்றி அரசு கவலைப்படவேண் டாமா?
சில மாநில அரசுகள் வருவாய்க் கருதி மதுக்கடை களைத் திறக்கின்றன. இதில் இன்னும் என்ன கேவலம் என்றால், மாதம் ஒன்றுக்கு மது இவ்வளவுத் தொகைக்கு விற்கப்பட்டாக வேண்டும் என்று இலக்குகளை நிர்ணயிப்பதுதான்.
மனித வளத்தைவிட பணம்தான் ஓர் அரசுக்கு முக்கியமாக ஆகிவிட்டதா? என்ற கேள்வி நிச்சயமாக இந்த இடத்தில் எழத்தானே செய்கிறது.
மூன்று வயது குழந்தை என்பதைக்கூட எண் ணாமல், காமவெறி கண்களை மறைப்பதை எந்த வகையில் ஏற்க முடியும்? அண்மைக்காலமாக இந்தப் பாலியல் வன்கொடுமைகள் சர்வ சாதாரணமாகி விட்டன - இதுகுறித்த செய்தி வராத நாளே கிடையாதே!
காதலிப்பதாக நடித்துப் பெண்களைக் கர்ப்பம் தரிக்கச் செய்யும் கயமைத்தனமும் பெருகி வருகிறது. அரியலூர் மாவட்டம் செந்துறையை அடுத்த சிறு கடம்பூரில் நந்தினி என்னும் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த 18 வயது பெண்ணை வேட்டையாடியது இந்து முன்னணிக் கும்பல்.
காதலனாக நடித்த அந்த மிருகம், தன் கயவாளி நண்பர்களோடு சேர்ந்து கூட்டுப் பாலியல் வன் மத்தை நடத்தி, ஏற்கெனவே கர்ப்பம் தரித்திருந்த அந்தப் பெண்ணின் கருவைக் கிழித்து வெளியில் எடுத்துநரவேட்டையாடியுள்ளனர்என்றால்,இந்த மிருகங்களைத்தண்டிக்கநாட்டில்இருக்கும் சட்டங் களே கூடப் போதாது என்றுகூட சொல்லத் தோன்ற வில்லையா?
பொது ஒழுக்கத்தை வளர்க்கவேண்டிய ஊட கங்கள் அரைகுறையுடையுடன் பெண்களை அட்டைப் படத்தில் போட்டு விற்கும் ஒரு வகை ‘விபச்சாரத்தனத்தில்’ ஈடுபடுகின்றன என்று சொன் னால், அது எப்படி தவறாகும்? நாய் விற்ற காசு குரைக்கவா போகிறது என்ற எண்ணம்தான் போலும்!
காவி வேட்டி உருவத்தில் காமவேட்டையாடும் சாமியார்கள் இன்னொரு பக்கம். அவர்கள் இப்பொழு தெல்லாம் ஓர் அரசியல் கட்சியின் காவி அடையாள அந்தஸ்துடன் பவனி வர ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.
சமூக வலை தளம் என்ற பெயரால் கீழ்த்தரமான ஆபாசமான படங்களை உலாவ விடுகிறார்கள்.
சட்டமன்றம், நாடாளுமன்றம் நடக்கும் பொழுதே இத்தகைய ‘நீலப்’ படங்களில் மூழ்கிக்கிடந்த முடை நாற்ற செய்திகள் எல்லாம்கூட வெட்ட வெளிச்சத்துக்கு வரவில்லையா?
எண்ணூரில் நடைபெற்ற கொடூரம் நாட்டையே உலுக்கி எடுத்து விட்டது. இதுபோன்ற குற்றங்களில் ஈடுபடுவோர்களுக்கான தண்டனை வழங்கப்படுவதில் காலதாமதம் கூடவே கூடாது.
மிக விரைவாக வழக்கும் நடத்தப்பட்டு, மீண்டும் உயிரோடு உலவ முடியாத கடுந்தண்டனை கொடுப் பதன் மூலம், சமூகத்தின் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்பிட வேண்டும்.
கட்சிகளும்,தலைவர்களும்ஆற்றும்சொற் பொழிவுகளில் இந்தச் சமூக அவலங்களைத் தோலு ரித்துக் காட்டி, தார்மீக விழிப்புணர்ச்சியை ஏற் படுத்தவேண்டும் - செய்வார்களா? எங்கே பார்ப்போம்!

ஊன்றிப் படித்து உண்மையை உணர்க!
நிகழ்கால நடப்புகளும் - நமது நிலைப்பாடும்!

கலி.பூங்குன்றன்,
துணைத் தலைவர்,
திராவிடர் கழகம்

தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராகவிருந்த செல்வி ஜெ.ஜெயலலிதா மறைவுக்குப் பின் (5.12.2016) தமிழ் நாட்டின் அரசியல் அரங்கிலும், ஆட்சி மன்றத்திலும் பல்வேறு வகைகளிலும் வேக வேகமாகக் காய்கள் நகர்த்தப்படுகின்றன.
குறிப்பாக ஜெயலலிதா என்ற பார்ப்பன அம்மையார் மறைந்த நிலையில், மறுபடியும் முதலமைச்சர் என்ற ஆட்சி அதிகார பீடத்தில் அமர்வதற்கு இன் னொரு பார்ப்பனர் அமைய வாய்ப்பற்றுப் போன நிலையில், பார்ப்பன சக்திகள், பார்ப்பன ஊடகங்கள் அ.இ.அ.தி.மு.க.வில் சிண்டு முடியும் வேலையில் ஈடுபட்டன. ஒரு பார்ப்பனப் பெண்ணுக்கு விளம்பரத் தோள்களைக் கொடுத்துத் தூக்கி நிறுத்துகின்றன. பாரதீய ஜனதா என்ற பார்ப்பனக் கட்சியோ, திராவிட இயக்கங்களுக்குத் தாங்கள்தான் மாற்று என்று கரிசனம் காட்டத் தொடங்கிற்று. அ.இ.அ.தி.மு.க. - பி.ஜே.பி. ஆகிய இரண்டு கட்சிகளின் லட்சியங்களும் ஒன்று என்று மத்திய அமைச்சர் திரு.வெங்கையா நாயுடு கசிந்துருகிக் கருத்தும் தெரிவித்தார்.
இவற்றையெல்லாம் சுட்டிக்காட்டி தாய்க்கழகத்தின் தலைவர் என்ற முறையில் திராவிடர் கழகத் தலைவர் அறிக்கை வாயிலாக (‘விடுதலை’, 8.12.2016) அ.இ.அ.தி.மு.க.வினருக்கு முக்கிய வேண்டுகோள் ஒன்றினை விடுவித்தார்.
‘‘அ.தி.மு.க. சகோதரர்களே, எச்சரிக்கை! சிண்டு முடிந்திடுவோரை, உங்கள்மீது திடீர் அனுதாபம் - அளவற்ற ஆதரவு தருவதுபோல் நாடகம் போடுவோரை விழிப்போடு புரிந்துகொள்ளுங்கள். அக்கட்சியின் கட்டுக்கோப்பை - கட்டுப்பாட்டை மற வாதீர்!’’ என்று திராவிடர் இயக்க உணர்வோடு எச்சரித்தார்.
தமிழ்நாட்டைப் பொருத்தவரை ஆட்சி என்பது தி.மு.க., அ.இ.அ.தி.மு.க. இயக்கக் கட்சிகளிடம்தான் கடந்த 1967 முதல் தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது. இதில் ஒன்றை பலகீனப்படுத்தி, அந்த இடத்தில் தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்று பி.ஜே.பி. கருதித்தான் தன் சித்து வேலையையும் நடத்தியது. பி.ஜே.பி.க்கு அதற்கான சக்தி தமிழ்நாட்டில் இல்லை என்றாலும், அ.இ.அ.தி.மு.க.வுக்குள் ஒரு பிளவை ஏற் படுத்தி, ஒன்றைத் தன் கைக்குள் போட்டுக் கொண்டு மறைமுக ஆட்சியை நடத்தலாம் என்பதுதான் பி.ஜே.பி.யின் திட்டம். இந்த நிலையை கழகத் தலைவர் வெளிப்படுத்தினார்.
அதன்பிறகு 27.12.2016 அன்று மற்றொரு அறிக்கையினையும் கழகத் தலைவர் வெளியிட்டார்.
‘‘தமிழ்நாட்டில் ஏதோ ‘சூன்யம்‘ ஏற்பட்டு விட்ட தாகவும், அதை நிரப்பத் தங்களால்தான் முடியும்; அதற் காகவே புது ‘அவதாரம்‘ எடுத்துள்ளவர்கள் போலும் நித்தம் நித்தம் சிலர் உளறுவதும், அதை ஏதோ பிர கடனம் போல ஆசைக் கனவுகளை பகலிலே கண்டு அறிவித்து மகிழுவதுமாக உள்ளனர்’’ என்று கூறியதுடன்,
தந்தை பெரியார் சொல்லும் ஒரு கருத்தினையும் நினைவூட்டினார். ‘‘இந்நாட்டில் என்றுமே அரசியல் போராட்டங்கள் நடைபெற்றதே இல்லை. அரசியல் பெயரில், போர்வைக்குள் நடைபெற்றவை அத் தனையும் ஆரிய - திராவிட இனப்போராட்டமே!’’ என்று தந்தை பெரியார் அவர்களின் கணிப்பு பொருத்தமாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டிருந்தது அவ்வறிக்கையில்.
‘‘(அந்தக் கனவுகளை) அப்பட்டமாக ஆரிய ஏடுகளும், மக்கள் ஆதரவைப் பெற்று இந்தப் பெரியார் மண்ணான தமிழ்நாட்டில் காலூன்ற முடியாத நிலையில் குறுக்கு வழி அரசியலில், லாட்டரியில் பரிசு விழாதா என்று கனவு காணும் ஆர்.எஸ்.எஸ். - பா.ஜ.க. கட்சிகளும் தலையிடுகின்றன - பிரச்சினையாக்க முயலுகின்றன’’ என்றும் இரண்டாவது அறிக்கையிலும் முக்கியமாக வலியுறுத்தியுள்ளார்.
தொடக்கம் முதல் இன்றுவரை பி.ஜே.பி. - ஆர்.எஸ்.எஸ். மத்திய அரசுகளின் திரைமறைவு நடவடிக்கையை அடையாளப்படுத்தி, எச்சரிக்கை எச்சரிக்கை என்று வலியுறுத்தி வந்துள்ளார் ஆசிரியர்.
தொடக்கத்தில் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் தெரிவித்த கருத்துகளை மேலோட்டமாகப் பார்த்தவர் கள்கூட, பிறகு அதனை வழிமொழிகிற வகையில் கருத்துகளை வெளியிட ஆரம்பித்தனர் என்பதுதான் உண்மை. போகப் போகப் புரியும் என்று அறிக்கையில் குறிப்பிட்டிருந்தார் கழகத் தலைவர். அதுதான் இப்பொழுது நடந்தும் வருகிறது!
இந்தப் பிரச்சினையில் தி.மு.க.மீது எந்தவித உரசலோ, விமர்சனமோ வைக்கவில்லை - திரா விடர் கழகத் தலைவர். இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்தக் காலகட்டத்தில் தி.மு.க. நடந்துகொண்டுவரும் - மேற்கொள்ளும் அணுகுமுறையை மிகவும் உயர்வாகப் பாராட்டி தன் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். டிசம்பர் 27 ஆம் தேதி அறிக்கையில் அவர் தெரிவித்த கருத்து கவனிக்கத்தக்கது.
‘‘தமிழ்நாட்டின் எதிர்க்கட்சியான தி.மு.க. மிகுந்த முதிர்ச்சியுடன் - குறுக்கு வழிகளில் எதற்கும் ஆசைப்படாமல் கண்ணியத்துடன் அரசி யல் நடத்துவது - பாராட்டுக்குரியது. எதிர்க்கட்சி என்ற முறையில் உரிய அளவு - தன் கருத்துகளை வெளியிட்டு வருகிறது.
கடமா தொலைச்சிய கானுறை வேங்கை
இடம் வீழ்ந்த துண்ணா திறக்கும்
வானகம் கையுறினும் வேண்டாம் விழுமியோர்
மானம் மழுங்கா வரின் (நாலடியார்)
என்ற பழைய பாட்டு நியதிப்படி -
இடப்பக்கம் வேட்டையில் வீழ்ந்தால் புலி அதனை உண்ணாதாம்; வலப்பக்கம் வீழ்ந்தால்தான் உண்ணும் என்பது எப்படியோ - வேட்டையில் கூட ஒரு நியதி உண்டு.
குறுக்கு வழியில் எந்த முயற்சியும் தேவை என்று எண்ணாத திண்மைதான் உண்மையான ஜனநாயகவாதிகள் என்பதை உலகுக்கு அவர் களை அடையாளம் காட்டும்.
ஆக்கபூர்வ எதிர்க்கட்சி பணியை அந்த இயக் கம் - தனது கடமை வழுவாது - அதன் பண்பட்ட எதிர்க்கட்சித் தலைவராக உள்ள தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் தலைமையில் இயங்குகிறது.’’ (‘விடுதலை’, 27.12.2016)
உண்மை நிலை இவ்வாறு இருக்க - தி.மு.க.வுக்கு இதில் என்ன பிரச்சினை? என்ன சங்கடம்?
பெரியார் மண்ணில் திராவிட இயக்கம் தவிர்த்த மூன்றாவது சக்தியாக காவிகள் காலூன்றக் கூடாது என்பதில் தி.மு.க.வுக்கு மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாதே - இருக்கவும் கூடாதே!
இன்னும் சொல்லப்போனால் தி.மு.க.வே கூட இந்தக் கருத்தை வெளிப்படையாக தெரிவித்திருந்தால், அதன் திராவிட இயக்க உணர்வுக்காக  பொதுத் தளத்தில் அது சிறப்பாகவே உயர்ந்திருக்கும்.
இந்தப் பிரச்சினையில் மத்திய அரசு, ஆளுநர் எப்படியெல்லாம் நடந்து வருகின்றனர் - அதைப்பற்றிய கருத்துகளைக் கூற தி.மு.க. ஏன் தயங்கவேண்டும்?
அப்படியொரு கருத்தை முன்வைக்க முன்வரா விட்டாலும், தாய்க்கழகமான திராவிடர் கழகத் தலைவர் அந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தியது கண்டு மகிழ்ந்திருக்க வேண்டும்.
ஆனால், நடந்தது என்ன? திராவிடர் கழகத்தைச் சங்கடப்படுத்தவேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டு கழகத்தால் விலக்கப்பட்ட சிலரை அழைத்துக் கூட்டம் நடத்தியதை நினைக்கும்பொழுது இப்பொழுதுகூட ‘‘சிரிப்புதான்’’ வருகிறது!
இது என்ன சிறு குழந்தை விளையாட்டு!
எவ்வளவோ நிலைக்கு உயர வேண்டியவர்கள் இப்படி ஒரு சிந்தனைக்கும், செயலுக்கும் ஆளாகி விட்டார்களே என்ற வருத்தம் - அவர்மீது கொண்ட அக்கறையின் காரணமாகவே திராவிடர் கழகத் தலைவருக்கு ஏற்பட்டது என்பதுதான் உண்மை.
கடந்த 18 ஆம் தேதி சட்டப்பேரவையில் நடை பெற்ற அமளி - துமளிகள் குறித்து திராவிடர் கழகத் தலைவர் சட்டம் அறிந்தவர் என்ற முறையில் தம் கருத்தினைத் தெரிவித்தார்.
சட்டப்பேரவைக்குள் சபாநாயகரின் முடிவுதான் இறுதியானது என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த ஒன்றே! எந்த முறையில் வாக்கெடுப்பு என்பது எல்லாம் அவரின் அதிகார எல்லைக்கு உட்பட்டது என்பது பலமுறை சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்களாக இருந்தவர்களுக்கு, அமைச்சர்களாக இருந்தவர்களுக்குத் தெரியாததா?
குறுக்கு வழியில் ஆட்சியைப் பிடிப்பதில்லை - தேர்தல்மூலம்தான் அதனை ஈடேற்ற விருப்பம் என்பதில் தி.மு.க.வுக்கு தெளிவு இருக்கும்பொழுது தேவையில்லாமல் தி.முக.. இதில் அதீதமாக ஏன் நடந்துகொள்ளவேண்டும்? அதனால் தி.மு.க.வுக்கு என்ன லாபம்? லாபமில்லாததோடு மட்டுமல்லாமல், வீணான கெட்ட பெயரை சம்பாதித்துக் கொண்டது தானே மிச்சம்.
வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டல்லவா - சம்பந்தப் பட்டவர்கள் (பாதிக்கப்பட்டவர்கள்) இருந்தனர்!
பொதுவானவர்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டுள்ள அதிருப்தியை அலட்சியப்படுத்திவிட முடியாதே! நாமாகத் தேடிக்கொண்ட வீண் பழி இது!
வடநாட்டு தொலைக்காட்சிகளும், ஊடகங்களும் தி.மு.க.வைப்பற்றித் தூற்றித் தூற்றி செய்திகளையும், கருத்துகளையும் வெளியிடும் நிலைக்கு நாம் ஏன் ஆளாகவேண்டும்?
இதற்குமுன் சட்டமன்றத்தில் பலமுறை அமளிகள் நடந்ததுண்டு. குறிப்பாக 1988 இல் இந்த முறை அதற்கு நேர்மாறானது என்ற அடிப்படையில் தான் முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்களின் வழிகாட்டும் தலைமைப் பண்பைப்பற்றியும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார் (‘விடுதலை’, 18.2.2017).
1988 ஆம் ஆண்டு சட்டப்பேரவையில் ஜானகி அணிக்கும், ஜெயலலிதா அணிக்கும் பலப்பரீட்சை நடந்தபோது கலைஞர் தலைமையிலான தி.மு.க. உறுப்பினர்கள் எப்படி நடந்துகொண்டார்கள்? அந்தப் பொருளில்தான் திராவிடர் கழகத் தலைவர் தம் அறிக்கையில் இப்பொழுது சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்.
இப்பொழுது தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை நடவடிக்கைகள் குறித்து கழகத் தலைவர் எப்படி அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளாரோ - அதே முறையில்தான் அன்றைக்கும் அறிக்கை வெளியிட்டு இருந்தார். சபாநாயகருக்குரிய உரிமை குறித்தும் தெளிவுபடுத்தி இருந்தார் (‘விடுதலை’, 8.1.1988).
செய்தியாளர்கள் தி.மு.க. செயல் தலைவர் தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களிடம் கேட்ட கேள்விக்கு, அவர் அளித்த பதில் பாராட்டத்தகுந்ததுதானா?
செய்தியாளர்: நீங்கள் வருத்தம் தெரிவித்திருந்தாலும், திராவிட கட்சிகளுக்கு தாய் கட்சியாக உள்ள தி.க.வின் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் தலைவர் கலைஞர் வழி நடத்தாததே சட்டசபையில் இதுபோன்ற நிகழ்வுகளுக்குக் காரணம் என்று தெரிவித்து இருக்கிறாரே?
மு.க.ஸ்டாலின்: திராவிடர் கழகத்தின் தலைவர் அய்யா வீரமணி அவர்கள் ஒரு மூத்த தலைவர். அவரை தலைவர் கலைஞர் மட்டுமல்ல, தலைவரைப் பின்பற்றி நடக்கும் நாங்களும் மிகவும் மதிக்கிறோம். ஆகவே, நாங்கள் மிகவும் மதிக்கும் ஒருவர் வைத்துள்ள குற்றச்சாட்டுபற்றி நான் விமர்சித்து அவருக்குரிய மதிப்பை குறைக்க விரும்பவில்லை (‘முரசொலி’, 21.2.2017, பக்கம் 4).
திராவிடர் கழகத் தலைவர் வைத்த குற்றச்சாட்டு சரியானதல்ல என்ற சொல்லி, அதற்கான காரணத்தையும் விளக்குவதுதான் சரியான விமர்சன முறை. அப்படி செய்திருந்தால், அதன்மூலம் திராவிடர் கழகத் தலைவரின் மதிப்பு எப்படி குறைந்து போகும்?
நாங்கள் மதிக்கும் தலைவர் அய்யா வீரமணி அவர்கள் -  நாங்கள் மதிக்கும் ஒரு மூத்த தலைவர் - நான் விமர்சித்து அவருக்குரிய மதிப்பை குறைக்க விரும்பவில்லை என்றால் என்ன பொருள்?
பதில் கருத்தைச் சொல்லியிருந்தால் கண்டிப்பாக திராவிடர் கழகத் தலைவரின் மதிப்புக் குறையப் போவதில்லை. மாறாக மதிப்புக் குறையும் என்றால், மதிப்பில்லா முறையில் வார்த்தைகளை கருத்துகளைக் கையாள நேரிடும் என்பதுதானே அதன் பொருள்.
மாறுபட்ட கருத்தைச் சொன்னால், அதனை ஏற்கும் பக்குவம் உள்ளவர்தான் - தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் சொன்னதுபோன்ற மூத்த தலைவர் அய்யா வீரமணி.
ஆனால், அவர் சொன்ன பதிலில்தான் சுற்றி வளைத்து, திராவிடர் கழகத் தலைவரை அவமதிக்கும் பொருள் பொதிந்திருக்கிறது என்பது வருத்தமான ஒன்றாகும்.
திராவிடர் கழகம் ஒரு சமுதாய புரட்சி இயக்கம் - தி.மு.க. தேர்தலில் போட்டியிடும் அரசியல் அமைப்பு. இந்த நிலையில், ஒரு சில நேரங்களில் கருத்து மாறுபாடு ஏற்படுவது தவிர்க்கப்பட முடியாததுதான்!
இதற்கு முன்பும் பல நேரங்களில் நிகழ்ந்ததுண்டு. விமர்சனங்கள் கடுமையாகக்கூட இருந்திருக்கின்றன. அதேநேரத்தில், மதிப்பைக் குறைக்கும் பேச்சுக்கே, வார்த்தைக்கே இடமில்லை.
அண்ணா அவர்கள் முதலமைச்சராக இருந்தபோதுகூட தொழிற்கல்லூரிகளுக்கு மனு போடும் தகுதி மார்க்கை 50 சதவிகிதத்திலிருந்து 55 சதவிகிதமாக உயர்த்தியபோது, அதனைக் கண்டித்து ‘விடுதலை’யில் தலையங்கம் தீட்டினார் ஆசிரியர் கி.வீரமணி.
அதனை ஏற்றுக்கொண்டு, ஏற்கெனவே விண்ணப்பங்கள் அச்சடிக்கப்பட்டு இருந்தும், அவற்றையெல்லாம் அழித்து விட்டு, புது விண்ணப்பங்கள் அச்சிடப்பட்டன என்பது எதைக் காட்டுகிறது?
தவறு என்று சுட்டிக்காட்டுவது தாய்க்கழகத்தின் கடமையல்லவா! அண்ணாவை ஏற்போர் இதனையும் ஏற்க வேண்டாமா?
‘‘வீரமணி எங்கு இருந்தாலும் பெரியார் கொள்கையை விட்டுக் கொடுக்கமாட்டார்.’’ (‘குமுதம்‘ இதழ் பேட்டி, 3.12.1998).
‘‘பா.ஜ.க.வை ஆதரித்தால்கூட வீரமணி எங்களை மன்னித்து விடுவார். ஏனெனில், ஏற்கெனவே அவர் அ.தி.மு.க.வை மன்னித்திருக்கிறார்.’’ (‘முரசொலி’, 14.4.1998, முதற்பக்கம்).
இப்படிப் பேட்டி கொடுத்தவர் முத்தமிழ் அறிஞர் மானமிகு கலைஞர் அவர்கள்தான்.
தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள்மீது பற்றும், அவர்தம் எதிர்காலத்தைப்பற்றிய நல் விருப்பமும் கொண்டவர் திராவிடர் கழகத் தலைவர் என்பது தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களுக்கு மிக நன்றாகவே தெரியும்.
தி.மு.க. தலைமைப் பொறுப்புக்கு மு.க.ஸ்டாலினை நான் முன்மொழிவேன் என்று தி.மு.க. தலைவர் அவர்களின் அறிவிப்பினை ஏற்று, ‘‘கலைஞர் அறிவிப்பு - காலச் சிலாசாசனம்!’’ என்று அறிக்கை கொடுத்து உச்சி மோந்தவர் திராவிடர் கழகத் தலைவர் (‘விடுதலை’, 8.1.2013).
இப்படி தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களுக்கு ஆதரவுக் கரம் நீட்டியதற்காக - அவரின் சகோதரரால்  ‘‘அரசியல் விபச்சாரம் செய்கிறார் வீரமணி’’ என்ற அசிங்கமான கூடா விமர்சனத்துக்கு ஆளானவர்தான் அய்யா வீரமணி. அதற்கு எதிர்வினையாக எந்த ஒரு சொல்லையும் சொல்லவில்லை தமிழர் தலைவர் - அது அவருடைய பெருந்தன்மை.
அதெல்லாம் தெரிந்திருந்துமா ஆசிரியர் அவர்களின்மீது ஆத்திரமும், அவமதிக்கும் மறைமுக சொல்லாடல்களும்?
முகநூலிலும், வாட்ஸ் அப்-களிலும் அசிங்க அசிங்கமாக மலத்தைத் தோய்த்து பதிவு செய்பவர்கள் யார்? யார்? அவர்கள் ‘‘உறவு முறையில்’’  - யார் யாருக்குச் சொந்தம் - எத்தகையவர்கள் என்பதெல்லாம் எங்களுக்குத் தெரியாதா?
தி.மு.க. என்று சொல்லிக் கொண்டு தந்தை பெரியார் ஆசிரியர் வீரமணி, பகுத்தறிவுக் கொள்கைகளைப்பற்றி எல்லாம் நாராசமான நடையில் எழுதப்படுவதெல்லாம் தி.மு.க. தலைமைக்குத் தெரியாதா?
இழிவுகளையும், வசவுகளையும் சந்தித்து சந்தித்து, அவற்றை எருவாக்கி வளர்ந்ததுதான் திராவிடர் இயக்கம்!  தந்தை பெரியாருக்கும், அவர்தம் தொண்டர்களுக்கும் அவை எல்லாம் சந்தனமாலைகளே! தோழர்கள் கோபத்தோடு தலைவரிடம் இவற்றைக் கூறும்போதுகூட, ‘‘பந்தை அடியுங்கள் - காலை அடிக்கவேண்டாம்‘’ என்ற அறவுரை அறிவுரையைத்தான் கூறுகிறார் தமிழர் தலைவர்.
இப்பொழுதுகூட எங்கள் நிலை என்ன தெரியுமா? அ.தி.மு.க.வா - பி.ஜே.பி.யா? என்று கேட்டால், அ.தி.மு.க.தான்; தி.மு.க.வா - அ.தி.மு.க.வா? என்று கேட்டால், எங்கள் ஆதரவும், அரவணைப்பும் தி.மு.க.வுக்குத்தான்!  திராவிடர் கழகம் - கிளைக் கழகமல்ல: தாய்க்கழகம்!
தமிழ்நாட்டு உரிமைகளுக்காகக் குரல் கொடுக்கும் வலிமை வாய்ந்த தி.மு.க. தவறான அணுகுமுறைத் தடத்தில் கால் வைத்து தேவையில்லாத கெட்ட பெயரை விலைக்கு வாங்குகிறதே - இதுவரை சம்பாதித்து வைத்துள்ள மக்களின் நல்லபிப்பிராயத்தை இழக்கிறதே என்ற வலியின் அடிப்படையில்தான் தாய்க்கழகம் ‘தவிப்பு’ உணர்வோடு ‘கடிந்து’ கொள்கிறது. இதனைப் புரிந்துகொள்ளும் பக்குவம் வேண்டாமா?
இன்னொன்றும் முக்கியம் - திராவிர் கழகம் தனித்தன்மையான சமூகப் புரட்சி இயக்கம்! தனது கருத்தைத் தனித்தன்மையோடு கூறும் தகைமை கொண்டது.
‘குடிஅரசு’ முதல் இதழ் தலையங்கத்தில் (2.5.1925) தந்தை பெரியார் குறிப்பிட்டார்களே,
‘‘நகுதற் பொருட்டன்று நட்டல், மிகுதிக்கண் மேற் சென்றிடித்தற் பொருட்டு’’ என்ற கருத்துதான் எங்களின் என்றென்றுமான நிலைப்பாடு! ஆறுவது சினம்!

இப்பிரிவில் முந்தையச் செய்திகள்: